مولد UUID / GUID

این ابزار چه کاری انجام می‌دهد

UUID (شناسهٔ یکتای سراسری که GUID نیز نامیده می‌شود) یک مقدار ۱۲۸ بیتی است که به‌عنوان شناسه‌ای یکتا برای ردیف‌های پایگاه داده، کلیدهای API، توکن‌های نشست و رکوردهای سیستم‌های توزیع‌شده استفاده می‌شود — هر جا به شناسه‌ای نیاز داشته باشید که از نظر آماری تضمین شود تکراری نیست، بدون اینکه مرجع مرکزی شماره‌های ترتیبی اختصاص دهد. این ابزار UUIDها را با استفاده از مولد اعداد تصادفی امنِ رمزنگاری‌شدهٔ Web Crypto API در مرورگر شما و به‌صورت انبوه تولید می‌کند و آن‌ها را دقیقاً در قالب موردنیاز کدتان ارائه می‌دهد.

نحوه استفاده

• انتخاب کنید نسخه 4 برای UUID کاملاً تصادفی استاندارد (همانی که تقریباً هر کدبیس واقعاً به آن نیاز دارد)، نسخه 1 برای یک UUID مبتنی بر زمان که مُهر زمانی را رمزگذاری می‌کند، یا UUID تهی برای مقدار رزروشدهٔ جای‌نگهدارِ تماماً صفر.
• تعداد موردنیازتان را تعیین کنید — حداکثر ۱٬۰۰۰ مورد در هر بار.
• تغییر حروف به بزرگ، خط تیره‌ها، آکولادها (قالب کلاسیک GUID در Windows/.NET)، یا یک urn:uuid: پیشوندی مطابق با چیزی که کد یا پیکربندی شما انتظار دارد.
• کلیک کنید تولیدسپس همه را کپی کنید یا فهرست کامل را به‌صورت یک فایل .txt دانلود کنید.

موارد استفاده در دنیای واقعی

• ایجاد داده‌های آزمایشی/ساختگی با شناسه‌های یکتای واقع‌گرایانه، پیش از آنکه منطق افزایش خودکار شناسه در پایگاه داده راه‌اندازی شود.
• تولید دسته‌ای از کلیدهای API، شناسه‌های درخواست یا کلیدهای ایدمپوتنسی برای یک اسکریپت یا مجموعه Postman.
• دریافت GUID در {8-4-4-4-12} قالب آکولاددار مورد انتظار .NET و APIهای قدیمی ویندوز.
• ایجاد شناسه‌های یکتای عناصر یا کلیدهای پرچم قابلیت هنگام توسعه فرانت‌اند.

سؤالات متداول

تفاوت UUID و GUID چیست؟

در عمل، این دو یکی هستند — GUID (شناسهٔ یکتای سراسری) نامی است که مایکروسافت برای همان قالب ۱۲۸ بیتیِ تعریف‌شده در استاندارد UUID، یعنی RFC 4122، به کار می‌برد. هر UUID تولیدشده در اینجا به‌عنوان GUID نیز قابل استفاده است.

باید از نسخهٔ ۱ استفاده کنم یا نسخهٔ ۴؟

مگر اینکه مشخصاً به رمزگذاری زمان در خود شناسه نیاز داشته باشید، از نسخهٔ ۴ استفاده کنید. نسخهٔ ۴ کاملاً تصادفی است و منظور تقریباً تمام سیستم‌های مدرن (پایگاه‌های داده، APIها و توکن‌های نشست) از واژهٔ «UUID» همین نسخه است. نسخهٔ ۱ زمان تولید و یک شناسهٔ گره را در خود جای می‌دهد که می‌تواند اطلاعاتی دربارهٔ زمان و مکان ایجاد شناسه فاش کند — این ابزار شناسهٔ گره را تصادفی‌سازی می‌کند، زیرا مرورگرها نمی‌توانند یک آدرس MAC واقعی را بخوانند؛ این روش با نحوهٔ عملکرد بیشتر پیاده‌سازی‌های v1 که به حریم خصوصی اهمیت می‌دهند، مطابقت دارد.

آیا این UUIDها واقعاً یکتا هستند؟

UUIDهای نسخه 4 دارای 122 بیت تصادفی هستند که در اینجا با منبع تصادفی امن از نظر رمزنگاریِ Web Crypto API تولید می‌شوند (نه Math.random()). احتمال وقوع برخورد به‌طور نجومی ناچیز است — برای اینکه برخورد از نظر آماری محتمل شود، باید میلیاردها UUID در ثانیه و برای قرن‌ها تولید کنید.

آیا چیزی به سرور ارسال می‌شود؟

خیر — هر UUID کاملاً در مرورگر شما و با استفاده از Web Crypto API تولید می‌شود. هیچ چیزی به جایی ارسال یا در جایی ثبت نمی‌شود.